2026

Gelukkig nieuwjaar allemaal! Dat het maar weer een productief jaar mag worden, maar pas wel nadat alle oliebollen zijn verorberd…

Het is alweer 2026. Precies 365 dagen geleden stonden we in de woonkamer van de oude lui met een of ander vies bruisend bessensapje in de hand om elkaar een gelukkig nieuwjaar te wensen, niet wetende wat het nieuwe jaar zou brengen.

Inmiddels zijn we allemaal weer een jaartje ouder geworden. Iedereen, behalve Belle, die al in de eerste week van 2025 overleed. Voor haar in de plaats hebben mijn ouders sinds de zomer Loetje en Stippie. Voor het eerst hebben ze twee katten uit hetzelfde nest en dat bevalt heel goed. Een tip voor iedere kattenbezitter dus. In het begin waren ze nog heel klein en piepten ze heel schattig bij alles wat ze deden, maar inmiddels zijn ze uitgegroeid tot volwaardige katten, die bijna niet zonder elkaar kunnen. Heel aandoenlijk om te zien.

2025 was ook het jaar van mijn verhuizing. Na 10 jaar in Naarden te hebben gewoond, kreeg ik eindelijk de kans om naar een groter huis te verhuizen. Dat wilde ik wel, al is de verhuizing me tegengevallen. Het regelen van een verhuisbedrijf viel al niet mee en hetzelfde gold voor het laten leggen van de vloer. En dan moest de hele toko tussendoor nog geschilderd worden. Tot slot moesten de gordijnen nog worden opgehangen en de lampen aan het plafond worden bevestigd. Wat ook niet hielp, was dat ik in de tussentijd m’n elleboog brak, maar nu ik bijna drie maanden de sleutel heb, is het huis bijna af.

Dit jaar hebben we de jaarwisseling dan ook in mijn nieuwe hokje gevierd. Xiaomei had samen met mijn moeder en tante oliebollen gebakken, dus kregen we een dag voor oud en nieuw een schaal met oliebollen mee. Mijn vader had ondertussen de laatste gordijnen opgehangen, zodat poes niet te veel last van het vuurwerk zou hebben. Ook hadden we nu limoncello als alternatief voor die vieze champagne/prosecco of dat bruisende bessensapje dat we anders altijd hadden.

Na wat te hebben gerummikubd ging de tv aan voor een pannekoek, gevolgd door het aftelmoment. Interessant genoeg sprong Xiaomei d’r telefoon al op 0:00 toen de tv nog niet eens bij de laatste 10 seconden was. Nooit geweten dat die vertraging zo groot was. Heb ik het begin van het nieuwe jaar altijd te laat gevierd? In ieder geval stonden we even later met een glas sap in ons hand elkaar een goed nieuwjaar te wensen, hopend dat 2026 een heleboel moois zou brengen. Poes was ondertussen behoorlijk van slag geraakt door het vuurwerk en ze wist ook niet meer waar ze moest schuilen. Noch in de badkamer, noch in mijn werkkamer, noch in de slaapkamer voelde ze zich helemaal veilig.

Toen het geknal wat minder werd, was er op tv een item van een gast met een dom petje. Het had iets Pokémon-achtigs en dat bleek te kloppen, want hij was de zanger van dat oubollige Pokémon-lied, dus ging ik met Ewood dat Pokémon-kaartspel doen met megaslechte decks (waar zijn al mijn trainers gebleven?!). Ondertussen wilde Beppie alweer op huis aan, dus raffelden we 2 potjes af. Rond een uur of 2 was iedereen weer weg en gingen Xiaomei en ik ook maar naar bed.

Met een dag die niet echt op gang leek te komen en een kat die 5 keer moest overgeven is het nieuwe jaar begonnen. Het eind van de vakantie is in zicht en daarna begint het gewone leven weer, met schaakwedstrijden en vragen of ik nog wat in Python heb geprogrammeerd. Ik moet weer aan de bak om nieuwe dromen te verwezenlijken, maar na tig waardeloze nachten valt me dat zwaar. Toch is er ook nog goed nieuws. Het lijkt (even) een beetje winter te worden en mijn huis is inmiddels housewarmingklaar, dus kan 2026 alsnog op een mooie manier worden ingeluid.