Voor het eerst in drie maanden heeft BSG 1 weer een KNSB-wedstrijd gewonnen. De verre uitwedstrijd tegen het Groningse Spassky’s, dat enkele vaste krachten moest missen, werd gelijk met 6-2 gewonnen, waardoor BSG naar de vierde plek oprukte in klasse 2A.
Maar weinig spelers van het eerste achttal van BSG zullen met genoegen op het kalenderjaar 2025 terugkijken. In het begin van het jaar werd er met veel moeite van degradatiekandidaten gewonnen en bij de start van het nieuwe competitieseizoen ging het niet veel beter. Het jaar werd afgesloten met nederlagen tegen Max Euwe en koploper Assen. Doordat de zesde ronde van de KNSB in januari vanwege het winterweer werd uitgesteld, ging BSG tegen Spassky’s (weer een wereldkampioen) voor de eerste overwinning in drie maanden tijd. Een overwinning die heel welkom zou zijn om niet het degradatiemoeras in te worden getrokken.
Er gloorde echter hoop voor BSG. Lange tijd konden de spelers van BSG 1 in twee categorieën verdeeld worden: zij die hun ratingpunten in de competitie verspeelden en zij die dat op toernooien deden. Mark behoorde lange tijd tot die laatste categorie. In januari speelde hij vaak bij de amateurs in Tata Steel mee, maar door voedselvergiftigingen en ander ongemak speelde hij doorgaans weinig klaar. Niet dit keer! Hij wist zijn groep knap ongedeeld te winnen en dat gaf hem het zelfvertrouwen om zijn slechte score in de externe competitie (½ uit 5) op te vijzelen.
De heenreis naar het mistige en koude noorden verliep voorspoedig en op weg van de parkeerplaats naar het Jannes van der Wal Denksportcentrum werden de klokhuizen van de soldaat gemaakte appels rücksichtslos de natuur in gedeponeerd. Het gebouw, vernoemd naar de excentrieke dammer Jannes van der Wal (1956-1996), is het thuishonk van meerdere Groningse schaakclubs, waaronder Spassky’s. De buitenkant heeft gelijkenissen met het raadhuis van Hilversum, terwijl de binnenkant net Mondriaan is, getuige het veelvuldige gebruik van vies rood, donkerblauw en heel licht geel.
BSG had wel eerder in het gebouw gespeeld, zoals die slotronde van de eerste klasse, waarin we een thuiswedstrijd hadden tegen een team uit Vianen (Brabant). We hadden nog nooit eerder op het zoldertje gespeeld en dus kon een enkeling de speelzaal helemaal niet eens vinden. Terwijl de partijen begonnen, werd de indeling onleesbaar op een schoolbord geschreven en werd er een foto van Rowan Atkinson op een tafeltje gezet. Dat was hem natuurlijk niet, het was niemand minder dan degene naar wie de club vernoemd was, namelijk de vorig jaar overleden Boris Spassky.
De thuisploeg moest zowel Michael vin blanc Riemens als Joop Houtman missen. Voor hen in de plaats hadden ze beduidend minder sterke invallers opgesteld. Toch leek het er aanvankelijk niet op dat BSG 2025 achter zich had gelaten. FM Henk stond aan het derde bord wel wat beter tegen Roelof Kroon, maar accepteerde desondanks gauw diens remiseaanbod. Ook Judit kwam twee borden verderop met wit vlug remise overeen met Henk Jansen. Tot overmaat van ramp werd Rein in zijn Muiderberg-trui volledig weggespeeld door Henk van Putten aan het bord ernaast. Daarmee waren de Henken uitgespeeld en stond BSG 2-1 achter.
Ton had ondertussen ook een remiseaanbod gekregen van Dries Koster. Hij stond op dat moment al een tikje beter met zwart, dus speelde hij door. Een klein plusje leverde een heel goed eindspel op. Ton haalde een pion op en had toen twee verbonden vrijpionnen. Hij maakte het zich echter nog erg moeilijk en won alleen omdat zijn tegenstander echt geen idee had hoe hij het eindspel moest spelen.
Niet heel lang daarna mocht ik ook een punt laten bijschrijven. Dom gebluf in de opening (na al die jaren kan ik nog steeds geen Italiaans spelen) werd rijkelijk beloond toen tegenstander Menno van ’t Veld wat lichte stukken ging ruilen in plaats van dat hij me tot een slechte ruiltransactie dwong. Daarna offerde ik een stuk voor drie pionnen en dat had vrijwel meteen succes toen de witspeler moedig met zijn koning bijna een matnet in liep en vrijwel meteen daarna een stuk weggaf. We stonden in ieder geval voor.
Timon had daarna de eer het eerste matchpunt binnen te halen. Aan het laatste bord had hij met zwart een mooie vrijpion op a3. Tegenstander Rolf Yska had het ding redelijk onder schot en wist Timons leger redelijk passief te houden. Timon wist zijn vrijpion echter in te wisselen voor wat pionnen op de koningsvleugel en dat was goed voor zijn tweede puntje op rij.
Aan het eerste bord mocht Ewoud tegen Hendrik Pieter Hoeksema, beter bekend als Erik Hoeksema of de Rots van Baflo. Na zich twee keer eerder tegen die steen te pletter te hebben gelopen, deed hij het nu anders en creëerde hij een gat op f3. Een zwart paard kwam er vrolijk op af, een familieschaakje dreigend. Het was echter een val! Het beest overmeesterde weliswaar de toren op g1, maar doordat de koningsaanval Ewoud twee stukken opleverde, had hij opeens een winnend eindspel. Het viel nog niet mee om het paard en de loper te laten coördineren, maar uiteindelijk had hij een stelling waarin alle stukken elkaar dekten en was de koning de vrije man. De monarch stormde via een schijnbeweging op naar het vijandelijke doel, waarna de punten in de tas waren.
Het wachten was daarna nog op Mark, die na zijn successen in Tata Steel er extra op gebrand was te winnen. Aanvankelijk leek hij heel goed te staan, maar tegen de tijdcontrole kwam tegenstander Jan Postma er goed uit. De zwartspeler besloot echter de dame te winnen ten koste van een toren en loper, waarna zijn dame in haar eentje de witte vrijpion op b6 moest tegenhouden. Zwart kon het witte leger met een a-pion net genoeg ontregelen waardoor Mark heel veel schaakjes moest toelaten. Omstanders hadden het al over drie keer dezelfde stelling. Aan BSG-kant klonk er gezucht en gesteun omdat ze nog een terugreis van bijna 2 uur voor de boeg hadden. Waarschijnlijk heeft de zwartspeler ergens een steek laten vallen, want na zessen wist Mark met zijn koning uit het schaak te lopen, waarna hij een hand kreeg en BSG de wedstrijd met een 6-2-zege afsloot. Zo ruim had BSG al een hele tijd niet meer gewonnen. Door de ruime zege steeg BSG gelijk naar de vierde plaats, terwijl de gastheren naar de negende plaats zakten.
Spassky’s (2038) – BSG (2138) 2-6
1. Erik Hoeksema (2332) – Ewoud de Groote (2242) 0-1
2. Dries Koster (2017) – Ton van der Heijden (2216) 0-1
3. Roelof Kroon (2199) – Henk van der Poel (2187) ½-½
4. Menno van ’t Veld (2000) – Jesper de Groote (2167) 0-1
5. Henk Jansen (1834) – Judit Clopés Llahi (2174) ½-½
6. Henk van Putten (2099) – Rein Brouwer (2151) 1-0
7. Jan Postma (1963) – Mark Grondsma (2043) 0-1
8. Rolf Yska (1858) – Timon Brouwer (1925) 0-1
Na nog een hele autorit werden de hongerige maagjes van het hele team, exclusief de Brouwertjes, op Italiaanse tijden bij de Italiaan gevuld. Over vier weken wacht het tegen degradatie vechtende MSV uit Meppel. Dat wordt waarschijnlijk weer een hoop geklaag over parkeertarieven en groene kleedjes.
Knappe overwinning van Ewoud zo te zien, goed voor de moraal zo’n start van het jaar, en als je dan ook zo ver moet reizen is het extra prettig kan ik me zo voorstellen!