Na drie keer op rij met wit te hebben verloren, heb ik de afgelopen maanden bijna alleen nog maar met zwart gespeeld in de landelijke schaakcompetitie. Eigenlijk ging dat nog best goed.
Heel goed speelde ik niet aan het begin van het competitieseizoen, maar net toen ik het idee had weer wat beter in m’n spel te komen, verloor ik aan het eind van het afgelopen kalenderjaar drie keer op rij, steeds met wit nog wel. Vooral die nederlaag tegen Amersfoort in de SOS-competitie, wat vroeger de regionale competitie was, was een dure. Nu gingen we met een kleine nederlaag naar huis, waar we lange tijd op een kleine overwinning leken af te stevenen. Een overwinning die ons achterafgezien het kampioenschap had opgeleverd.
Dit jaar mocht ik daarom veel met zwart spelen. Ik vond het niet eens erg. Hoewel… Toen de competitie in februari eindelijk hervat werd (vanwege de sneeuw werd de januarironde van de landelijke KNSB-competitie naar eind maart verplaatst) kreeg ik gelijk een saaie Italiaan voorgeschoteld. Niet heel tof om tegen je te krijgen als je hoofd ook niet echt naar schaken staat. Ik besloot dom te bluffen en dat had zowaar succes. Een maand later had ik er nog steeds niet heel veel zin in, maar kreeg ik remise aangeboden nadat ik m’n eigen stelling had opgeblazen. Zonder geluk vaart niemand wel, zullen we maar zeggen.
In het inhaalduel tegen LOS voegde ik een benauwde remise toe aan mijn score, waarna ik zowaar een keer wit had en heel snel won. Afgelopen vrijdag mocht ik op herhaling tegen Henk Vedder in de slotronde van de SOS-competitie. Amersfoort won en werd kampioen, terwijl wij opnieuw van En Passant verloren. Wel slaagde ik de jongere Vedder dit keer in bedwang te houden, al kwam daar nog wat geluk bij kijken. Vorig jaar vond ik dat ik niet van hem had hoeven te verliezen, dus had ik nu misschien het halfje gescoord dat ik toen had moeten scoren. Met een oogst van 2 puntjes en 3 halfjes ben ik tevreden, helemaal met tussendoor nog mijn 13 uit 16 op het NK snelschaak voor clubteams. Inmiddels heb ik ook weer tijd en zin gevonden om de partijen te analyseren. Ter leering ende vermaeck:
